XIX Elbląska Pielgrzymka Piesza na Jasną Górę grupa POMEZANIA IŁAWA 30.07.2011 r. – 11.08.2011 r. „NIE LĘKAJCIE SIĘ!”

Utworzono: niedziela, 09, marzec 2014 Poprawiono: niedziela, 09, marzec 2014 Opublikowano: niedziela, 09, marzec 2014 Administrator - Sebastian Rynkowski  Drukuj  Email

Dodano dnia 17.07.2011r.


Pomezania Iława jest grupą, która na szlak Elbląskiej Pielgrzymki Pieszej na Jasną Górę wyrusza jako ostatnia. Wiąże się to oczywiście z tym, że pielgrzymuje najkrócej, jeśli chodzi o czas i długość trasy (13 dni i jedyne 460 km). Może właśnie dlatego z reguły jesteśmy najbardziej liczni. Od wielu lat grupę tą tworzą ludzie zafascynowani pielgrzymowaniem. Są to chrześcijanie, którzy pragną pogłębić swoją wiarę, odnaleźć nadzieję i doświadczyć miłości Boga przez wstawiennictwo Maryi. Naszą ogromną radością jest to, że każdego roku do grona pątników dołączają kolejne osoby, które nie chcą poprzestać na jednorazowym doświadczeniu pielgrzymowania. Pielgrzymują dzieci, młodzież i dorośli, wśród których znajdują się także więźniowie Zakładu Karnego w Iławie na czele z ich kapelanem. Oprócz księży diecezjalnych posługę w drodze sprawują również ojcowie Oblaci, a swym wstawiennictwem z nieba wspiera nas szczególnie święta Siostra Faustyna, której relikwie, pięknie oprawione przez więźniów, podczas drogi wędrują z rąk do rąk. Pomezania Iława to nie tylko pielgrzymi idący, ale również pielgrzymi duchowi, którzy z różnych powodów nie mogli wyruszyć na szlak. Pod naszą nieobecność spotykają się w Iławie na wieczornej modlitwie za idących. W 2010 roku dodatkowo na szlaku wspólnie łamaliśmy się chlebem, który przygotowali pielgrzymi duchowi. Dużo łatwiej iść, mając takie zaplecze modlitewne. Z iławską grupą miałam okazję iść pięć razy i za każdym razem wspólne przebycie tych 460 km owocowało inaczej, ale zawsze wyjątkowo. Szlak pielgrzymkowy ubogaca o nowe doświadczenia, nowe znajomości, ale pozwala również na głębsze poznanie siebie i swej relacji z Chrystusem. Pomaga zaprzyjaźnić się z Maryją i Różańcem, jeśli wcześniej miało się problemy z tą trudną modlitwą i słabszy kontakt z Niepokalaną. Pokazuje, że można z uśmiechem znosić ból i cierpienie (kiedy w drodze i na wieczornych punktach medycznych nie brakuje śmiechu. Na szlaku każdy znajdzie coś dla siebie, czy to w grupie muzycznej, porządkowej, czy przy przeładunku bagaży lub niesieniu tuby. Co do obaw o brak tężyzny fizycznej, to chyba nie ma podstaw. Pewnego razu wyruszyłam na szlak z kontuzją (o czym moi Rodzice nie wiedzą do dziś i drugiego dnia pielgrzymowania ból ustąpił. To właśnie TA atmosfera modlitwy sprawia, że niemożliwe jest możliwe.  Jedna pielgrzymka, a tyle niezapomnianych wspomnień… Może dlatego chodzenie tak bardzo uzależnia, a gdy w kalendarzu zbliża się data 30 lipca, stopy same zaczynają przebierać w miejscu! No i jak co roku, tak w tym, nie wyobrażam sobie nie iść.

Ks. Piotr Szafrański – przewodnik
Świadectwo – Joanna Bierek

ZAPISY:
27 – 28. 07. 2011 r. – salka katechetyczna przy parafii św. Brata Alberta
po Mszy św. o godz. 18.00


30. 07. 2011 r. - Msza św. na rozpoczęcie pielgrzymki o godz. 8.00 w kościele p.w. św. Andrzeja Boboli (Lipowy Dwór), po niej wymarsz grup.
Bliższe informacje u ks. Piotra Szafrańskiego z par. św. Brata Alberta – przewodnika grupy. Karta zgłoszeniowa do pobrania poniżej lub u ks. Piotra Szafrańskiego.




Karta zgłoszeniowa



Regulamin

 

Szczęść Boże!!

Odsłony: 979