Dzień Skupienia w Mątowach Wielkich

Utworzono: poniedziałek, 02, grudzień 2013 Poprawiono: środa, 23, kwiecień 2014 Opublikowano: poniedziałek, 02, grudzień 2013 Administrator - Sebastian Rynkowski  Drukuj  Email

W dniu 16.11.2013 r. w  Wspólnota Odnowy w Duchu Świętym „Getsemani” udała się do Sanktuarium błogosławionej Doroty w Mątowach Wielkich, aby w tym niezwykłym miejscu podładować baterie wiary i braterskiej miłości oraz karmić się Słowem Bożym.

We nastrój modlitewnej zadumy oraz atmosferę uwielbienia naszego Pana w czasie podróży autobusem wprowadziła nas jutrznia odczytana przez ks. Karola oraz radosne śpiewy inicjowane przez diakonię muzyczną. W trasie podszkoliliśmy się także ze znajomości pieśni przewodniej tego dnia „Nasz Bóg jest potężny w mocy swej!”.

 

Po przybyciu udaliśmy się do Domu Pielgrzyma, gdzie nastąpiło modlitewne zawiązanie wspólnoty, które poprowadzili Gosia i Adam. Następnie zapoznaliśmy się ze Słowem rozeznanym na ten dzień. Były to słowa z 1 Listu Św. Piotra 5, 5b-11. Podczas rozważania tego fragmentu wraz z komentarzem przed Najświętszym Sakramentem w piątek przed wyjazdem, ks. Karolowi przyszła  myśl, abyśmy w Dniu Skupienia porozmawiali o jedności. Dlatego też przygotował dla nas katechezę na ten temat. Od strony teologicznej możemy mówić o jedności w sensie jedyności, niepodzielności Boga; o Piśmie Świętym jako o jednej księdze o Chrystusie i wypełniającej się w Chrystusie; o jedności Kościoła, którą wyznajemy w credo. Wreszcie o krwawej ofierze Chrystusa, która jest jedna i doskonała. Rozbijanie jedności wiąże się z grzechem. Natomiast budowanie jedności kojarzy się z dobrem chrześcijańskim oraz z działaniem Ducha Świętego. Aczkolwiek jedność nie wyklucza różnorodności, którą każdy z nas jako osoba inna, wyjątkowa wnosi do naszej wspólnoty. Każdy z nas jest różny, lecz powołany do budowania jedności. Naszym zadaniem jest przylgnięcie do Boga, gdyż w Nim jest nasza siła. Zostaliśmy stworzeni na Jego obraz i podobieństwo, zatem winniśmy pielęgnować przymiot boży jakim jest jedność. Razem mamy także znosić cierpienie i prześladowania.

Po wysłuchaniu katechezy przeszliśmy do kościoła p.w. Św. Piotra i Pawła, aby uwielbiać Pana utajonego w Najświętszym Sakramencie. W postawie pełnej miłości mogliśmy zatrzymać się na duchowej rozmowie ze Stwórcą.

Kościół w Mątowach Wielkich zachwyca swym wnętrzem i zabytkowym wyposażeniem. Świątynię zbudowano w XVI wieku w stylu gotyckim. Nad głównym wejściem znajduje się wieża zwieńczona wysmukłym hełmem pokrytym drewnianym gontem. Wnętrze dwunawowe pokryte jest drewnianym późnobarokowym stropem. W kościele zachowały się liczne gotyckie i barokowe zabytki: rzeźba Matki Bożej Tronującej, figura Chrystusa Frasobliwego, Pieta, tabernakulum, ołtarz, ambona, konfesjonały, chrzcielnica, w której ochrzczono bł. Dorotę.

Kolejnym punktem dnia były grupy dzielenia. Do rozważania otrzymaliśmy pytania: czym jest dla mnie bycie we wspólnocie?, co oznacza dla mnie bycie katolikiem? Dzieląc się z innymi odczuciami,  przeżyciami i doświadczeniami mogliśmy pomnażać w sobie wiarę.

Następnie udaliśmy się na smaczny obiad. Nasz ks. opiekun (jak to widać na zdjęciach) okazał się bardzo pomocny przy wydawaniu posiłków łaknącym braciom i siostrom.)

O godz. 14:00 uczestniczyliśmy w Eucharystii. Słowo Boże odczytała Ania, psalm responsoryjny zaśpiewała Beata. Posileni pokarmem Chrystusowym wysłuchaliśmy gospodarza sanktuarium - proboszcza parafii, ks. dr Sławomira Małkowskiego, który zwrócił się do nas w kilku słowach. Dostrzegł w naszej wspólnocie ducha odróżniającego nas od zwykłych turystów nawiedzających Mątowy Wielkie. Zostaliśmy zaproszeni na odbywające się w każdą drugą sobotę miesiąca Nabożeństwa Przemiany Serca, podczas których uczestnicy proszą Boga, żeby uderzył w to, co może być siedliskiem dobra, ale i siedliskiem zła - proszą o przemianę swojego serca. Nabożeństwa te odbywają się za wstawiennictwem błogosławionej Doroty - współpatronki naszej diecezji, patronki Pomorza, kobiet, matek, małżeństw w potrzebie i odlewników.

W homilii ku czci Doroty z Mątowów wygłoszonej w 1979 r kard. Józef Ratzinger, późniejszy papież Benedykt XVI powiedział:

„ Dorota, gdy miała 6 lat, na skutek nieuwagi służącej, została oparzona wrzątkiem. Wówczas usłyszała wewnętrzny głos, który mówił do niej: „Uczynię z Ciebie nowego człowieka”. W tym zdaniu zawiera się sens życia Doroty, ciągła aktualność jej życia i skierowane do nas posłannictwo (…) To burzenie „starego” staje się dla Doroty zjednoczeniem z ranami Chrystusa, a tym samym otwartą bramą ku nowemu, bramą do Jezusa Chrystusa, który jest tym nowym człowiekiem (…) Życie Doroty jest drogą do nowego człowieka, ponieważ jest droga do Chrystusa, w Chrystusie i przez Chrystusa”.

Sanktuarium bł. Doroty z Mątowów jest miejscem żywej pamięci o Błogosławionej, gdyż to właśnie w tamtejszej świątyni przyjęła ona chrzest. O jej życiu można przeczytać w tym miejscu:

http://www.dompielgrzymadoroty.pl/category/article/id/4/

Chwała Panu za błogosławieństwa tego dnia! Oby ziarno zasiane w naszych sercach wydało wielokrotny plon. Dziękujemy również Bogu za szczęśliwy powrót do naszych domów za wstawiennictwem św. Krzysztofa.

Ps. Ks. Karol w rzeczywistości nie prowadził autobusu ;). Dziękujemy Panu Kierowcy.

Fot Aanna B.a >>klik<<

Fot. Magda Sz. >>klik<<

Fot. Małgosia P. >>klik<<

Tekst. Magdalena Szmejter

Odsłony: 1193