Dzień skupienia wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym ‘GETSEMANI” z okazji 25 rocznicy powstania.

Z błogosławieństwem udzielonym nam przez opiekuna wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym ks. Pawła Liszewskiego, z wielką radością wyruszyliśmy w sobotę 9 października do Mątówów Wielkich, by świętować u bł. Doroty naszej diecezjalnej patronki 25 rocznicę powstania wspólnoty „Getsemani” i by podziękować za wszystkie łaski, dary, charyzmaty, którymi Pan Bóg szczodrze nas obdarza oraz by dziękować za kapłanów, którzy posługiwali i otaczali i otaczają opieką naszą wspólnotę: założyciela ks. Tomasza Gańko, ks. Piotra Kliczkowskiego, ks. Leszka Muzalewskiego, ks. Proboszcza Mariana Florka, Ks. Eugeniusza Grzesika, ks. Tomasza Wieczorka, ks. Sylwestra Ziemanna, ks. Karola Wagę, ks. Radosława Hetnerowskiego, ks. Adriana Woźniaka, ks. Zbigniewa Kaźmierczaka, ks. Pawła Liszewskiego.

Droga do Mątówów szybko upłynęła nam z Maryją, którą zaprosiliśmy do wspólnotowego świętowania. W tajemnicach radosnych różańca św. Jej zawierzyliśmy cały ten szczególny dla nas dzień, nasze rodziny, osoby, które nie mogły z nami świętować, naszego ulubionego kierowcę pana Janka i to wszystko co Pan Bóg w swych planach dla nas na ten dzień przygotował.

A przygotował wiele… dla ducha i dla ciała… .

W Mątowach czekał już na nas kustosz Sanktuarium bł. Doroty ks. Sylwester, a w Domu Pielgrzyma serwująca najsmaczniejsze potrawy pani Grażyna. Po serdecznych powitaniach przystąpiliśmy do zawiązania wspólnoty i modlitwy, którą poprowadził były lider Adam.

Rozważaliśmy, modliliśmy i dzieliliśmy się Słowem z dnia Łk 11, 27-28. W komentarzu do Słowa ks. Sylwester mówił, aby dać się „ponieść” Słowu Bożemu. Ale same emocje nie wystarczą. Będziemy błogosławieni, gdy będziemy słuchać i przestrzegać Słowa. Wtedy będziemy szczęśliwi. A szczęście zbawienia nie ma końca.

Po modlitwie czas na kawę, herbatę, wspomnienia….. i radość ks. Sylwestra „że też miał swój epizod w naszej wspólnocie”.

Na Anioł Pański ks. kustosz zaprosił nas do Sanktuarium bł. Doroty. Po modlitwie krótko przypomniał historię życia i jej drogę do świętości. Zwrócił naszą uwagę iż jest ona patronką na obecne czasy pandemii. Wskazał na analogie życia w jej czasach z obecnym czasem pandemii, mówił o jej trudnych doświadczeniach życia, ale też o jej posłuszeństwie, wielkiej ufności i umiłowaniu Eucharystii.

Dowiedzieliśmy się też co zmieniło się w Sanktuarium i jak przebiegają prace konserwatorskie.

Po krótkiej przerwie spotkaliśmy się na katechezie, w której ks. Sylwester podzielił się z nami swymi doświadczeniami posługi i opieki duchowej w różnych wspólnotach.

Zwrócił też naszą uwagę na to, że czas pandemii nas zmienił, że my i nasze wspólnoty już nie będą takie same jak przed pandemią. By lepiej żyć podzielił się z nami drogowskazami jakie na te czasy są nam potrzebne:

– kochać Boga ze wszystkich sił i trwać w modlitwie uwielbienia (najpierw kochać, potem uwielbiać czystym sercem),

– być posłusznym Słowu Bożemu i prowadzeniu Ducha Świętego,

– być otwartym na łaski sakramentalne (realne działanie żywego Boga),

– służyć Kościołowi w misji ewangelizacji,

– pytać Pana Boga jakie ma charyzmaty dla mnie,

– służyć siostrom i braciom we wspólnocie (służyć na różnym polu, być dla drugiego),

– zabiegać o rozwój wspólnoty (regularnie uczestniczyć w spotkaniach, troszczyć się o potrzeby materialne sióstr i braci),

– być wolnym od uzależnień,

– czerpać siły do walki ze złem we wspólnocie.

Po katechezie czas wolny, spacer nad Wisłą lub modlitwa indywidualna. Potem pyszny obiad.

O godz. 15 powierzyliśmy się Miłosierdziu Bożemu. Następnie w grupach dzielenia spotkaliśmy się, by rozważyć następujące zagadnienia:

  1. Jak funkcjonowałem duchowo w czasie narodowej kwarantanny? (modlitwa, Słowo Boże, Eucharystia).
  2. Jak przeżywam obecny czas (co mnie blokuje, czego się lękam, jakie mam radości, smutki).
  3. Moje „miejsce”w Kościele, wspólnocie?
  4. Jakie mam duchowe plany w związku z nową rzeczywistością Kościoła i świata?

Był to owocny czas dzielenia i jak zwykle trochę za krótki.

Z owocami całego dnia, z dziękczynieniem za ten dzień, ale też za łaski całego 25 lecia stanęliśmy przed Panem w adoracji Najświętszego Sakramentu i w modlitwie różańcowej.

Zwieńczeniem tego pięknego, bogatego dnia była uroczysta Msza Święta dziękczynna za dar 25 lecia wspólnoty i kapłanów-opiekunów, której przewodniczył ks. Sylwester przy udziale ks. Prefekta Seminarium Elbląskiego Karola Wagi oraz diakona Adama Gapysa i kleryków naszego seminarium. Muzycznie posługiwała wspólnota „Gwiazda Betlejemska”. Nasze świętowanie zakończyliśmy nabożeństwem „Przemiany Serca”, a w drodze powrotnej tajemnicą chwalebną Różańca św.

Matko Boża Różańcowa, błogosławiona Doroto na Wasze ręce składamy dziękczynienie Trójcy Przenajświętszej, Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu za dar wspólnoty „Getsemani”, za kapłanów, za każdą osobę, która zostawiła swój ślad we wspólnocie, za każdą przemianę serca, za wszystkie Boże dzieła, które wspólnota podejmowała, za Waszą gościnność, za miejsce i osoby, które z nami świętowały i nas gościły.

Bóg zapłać.

Maria D.

Ostatnie wpisy